აქტუალური თემა

მედიცინის ისტორია

სამედიცინო მენეჯმენტი

გაიდლაინი

მიმოხილვა

ლექტორიუმი

სიახლეები

ახალი მეთოდები

კვლევა

ექსპერიმენტული კვლევა

ადამიანი და გარემო

რეპროდუქციული ჯანმრთელობა

ჩვენი თანამედროვე

კლინიკური შემთხვევა

ლიტერატურული გვერდი


ძებნისთვის ჩაწერეთ
4 ან მეტი სიმბოლო



განვითარებად მსოფლიოს სჭირდება საკუთარი სამეცნიერო ჟურნალები [5.00]

სისხლის მუსიკა [5.00]

XXI საუკუნის დიდი მოაზროვნე [5.00]

რადონი და მისი დაშლის პროდუქტების გავლენა ადამიანზე [5.00]

თირკმლების ქრონიკული დაავადება [5.00]


თირკმლების ქრონიკული დაავადება [18690]

ჰემოსიდეროზით მიმდინარე დაავადებების მართვის თანამედროვე პრინციპები [8905]

საშვილოსნოს კედლის მთლიანობის აღდგენა ერთ­შრი­ანი განუწყვეტელი ნაკერით და პერიტონიზაცის ახალი მეთოდი [7586]

საქართველოში მოქმედი სამედიცინო საზოგადოებების როლი სამამულო ქირურგიის განვითარებაში [7287]

რადონი და მისი დაშლის პროდუქტების გავლენა ადამიანზე [5506]


თემების რაოდენობა: 20
კომენტარები: 0

საშვილოსნოს კედლის მთლიანობის აღდგენა ერთ­შრი­ანი განუწყვეტელი ნაკერით და პერიტონიზაცის ახალი მეთოდი

ავტორი: შ. ქორიძე, თ. ყანჩაველი, ა. ქორიძე, ი. მუხაძე, დ. ჯინჭარაძე
პ. შოთაძის სახელობის სამედიცინო აკადემია
S. Koridze, T.Kanchaveli, A. Koridze, I. Mukhadze, D. Jincharadze
Medical Academy of P. Shotadze Closure of uterus wall by single-layer continuous suture and new method of peritonization

>>  New method of uterus closure by single-layer continuous suture after caesarian section
The article is about the original method of uterus anterior wall closure and peritonization providing complete hermitization of wound, safe hemostasis and peritonization and practically excludes complications. It should dimensioned on the background of purulent endometritis even incase of suture-line leak the process is limited with parametrium.


ბერძნული მითოლოგიის თანახმად აპოლონმა ასკლეპიოსი დედის მუც­ლიდან ამოიყვანა. საკეის­რო კვეთა ფართოდ იყო გავრცელებული ძველ ინდოეთში, ეგვიპტეში, საბერძნეთში, რომსა და ჩინეთში. კეისრის ეპოქა­ში რომაული კანონებით მშობიარობისას სასიკვ­დი­ლოდ განწირული ყველა ქალი უნდა „გაკვეთილიყო“.

სადღეისოდ სამეანო პრაქტიკაში ყველაზე გავრცელებულ ოპერაციულ ჩარევად ითვლება საკეისრო კვეთა რომლის სიხშირე საშუალოდ 2-17 % შეადგენს,ხოლო ბოლო მონაცემებით, განვითარებულ ქვეყნებში 40%-საც აღწევს.1,3 ცნობილია ისიც, რომ ოპერაციული ტექნიკის სრულყოფის, მკურნალობის კომპლექსში ფართო სპექტრის ანტიბიოტიკების და იმუნომაკორეგირებელი საშუალებების ჩართვის მიუხედავად, გართულებების პროცენტი, როგორც ადრეული ოპერაციის შემდგომ პერიოდში, ისე გვიან პერიოდში, საკმაოდ მაღალი რჩება.
საკეისრო კვეთის შემდგომი გართულებები შემთხვევათა 10%-დან 50%-ში გვხვდება (მუცლის წინა კედელზე ნაკერების გახსნა და დაჩირქება, პერიტონიტი და სეფსისი, საშვილოსნოს გახევა ძველ ნაწიბურებზე განმეორებითი ორსულობის დროს, შეხორცებითი პროცესი მუცლის ღრუში, ენდომიომეტრიტი, პარამეტრიტი, ქვემო კიდურების ზერელე და ღრმა ვენების თრომბოფლებიტი, ნაწლავების პარეზი და გაუვალობა და სხვ.).4
წამყვანი ადგილი საკეისრო კვეთის შემდეგ გართულებებს შორის უკავია პერიტონიტს, რომლის სიხშირე მრავალი წლის მანძილზე სტაბილურია და შეადგენს გართულებათა 0,5%-ს. პერიტონიტის მიზეზს თითქმის ყოველთვის საშვილოსნოს კედელზე არსებული ნაკერის არასრულფასოვნება წარმოადგენს.3
სადღეისოდ საკეისრო კვეთის წარმოების მრავალი მეთოდია მოწოდებული, მაგრამ არც ერთი მეთოდი არ არის უნაკლო და სრულყოფილი და შესაბამისად, საკეისრო კვეთის ტექნიკა მოითხოვს გაღრმავებულ შესწავლას და დახვეწას.
პრაქტიკოსი ექიმის ყურადღება უნდა მიექცეს საკეისრო კვეთის დროს რაციონალურ ქირურგიულ ტექნიკას, რაც ითვალისწინებს კონკრეტული შემთხვევისთვის ოპერაციის ოპტიმალური, ნაკლებად ტრავმული მეთოდის შერჩევას, ოპერაციული ჩარევის ხანგრძლივობის შემცირებას.
ყოველივე ეს თავიდან აგვაცილებს:
• საშვილოსნოზე არასრულფასოვანი ნაწიბურის განვითარებას, რაც ლიტერატურულ წყაროებზე დაყრდნობით, გვხვდება 10-15%-ში;2
• ოპერაციის შემდგომ შეხორცებებს და ტკივილის ფაქტორს მცირე მენჯის ღრუში (25-35%);
• საშვილოსნოს მდებარეობის ანომალიებს (20%);
• ოპერაციის შემდგომ ენდომეტრიოზს (10-15%);
• უშვილობას (7-15%);
• სასქესო ორგანოების ანთებებს (20-30%-ში);
• ოპერაციის შემდგომ თიაქარს (3%).
საკეისრო კვეთის დროს საშვილოსნოს წინა კედელზე ნაკერის დადების მრავალი მოდიფიკაცია არსებობს, რომელთა შორისაა: ცალკეული კვანძოვანი ნაკერები, რვისმაგვარი „ლეიბისებური“ განუწყვეტელი ნაკერი, განუწყვეტელი ნაკერი „ნაძვისებური“ ან კომბინირებული – განუწყვეტელი, ცალკეულ კვანძოვან ნაკერებთან მონაცვლეობით და ა.შ. ნაკერის პერიტონიზაცია წარმოებს ან საშვილოსნოს მფარავი ვისცერალური პერიტონეუმით (კორპორალური საკეისრო კვეთის შემდეგ), ან შარდ-ბუშტ-საშვილოსნოს ნაოჭის საშუალებით (საშვილოსნოს ქვემო სეგმენტში ნაწარმოები საკეისრო კვეთის შემდეგ).
ნაკერის ჰერმეტულობის და ჭრილობის შეხორცების უზრუნველსაყოფად აუცილებელია საშვილოსნოს კედლის ერთგვაროვანი შრეების მჭიდრო შეხება და მათი სრული ადაპტაცია, რაც ხშირად, ზემოთ ჩამოთვლილი მოდიფიკაციების გამოყენებისას, ვერ ხერხდება.
ქ. თბილისის ექსპერიმენტულ სამშობიარო სახლსა და კლინიკა „ჯანმრთელობის სახლში“ ფართოდ გამოიყენება ა. ქორიძის მიერ შემუშავებული და მოწოდებული საშვილოსნოს წინა კედლის გაკერვის და პერიტონიზაციის ორიგინალური მეთოდი, რომელიც, როგორც შედეგებმა გვიჩვენეს, განაპირობებს ჭრილობის სრულ ჰერმეტიზაციას, საიმედო ჰემოსტაზს და პერიტონიზაციას, რაც პრაქტიკულად, გამორიცხავს ოპერაციის შემდგომ გართულებებს – ნაკერის უკმარისობას და აქედან გამომდინარე სეპტიურ გართულებებს. აღსანიშნავია, რომ ჩირქოვანი ენდომეტრიტის ფონზე საშვილოსნოს კედლის ნაკერების უკმარისობის შემთხვევაშიც კი, პროცესი შემოიფარგლება პარამეტრიუმით.
მეთოდის არსი მდგომარეობს შემდეგში: მუცლის წინა კედელი თითქმის ყველა შემთხვევაში იხსნება ფანენშტილის განაკვეთით (თუ არ არის ძველი ნაწიბური თეთრ ხაზზე). საშვილოსნოზე განაკვეთი კეთდება ქვედა სეგმენტში, განივად.
ნაყოფის ამოყვანისა და პლაცენტის მოცილების შემდეგ, ხდება საშვილოსნოს ამოტანა ჭრილობაში და კერვის პროცესში მისი ზევით, დაჭიმულ მდგომარეობაში ყოფნა (რაც მნიშვნელოვნად ამცირებს სისხლის დანაკარგს).
საშვილოსნოს წინა კედელი იკერება კეტგუტის უწყვეტი ნაკერით (სქემა 1).
კედლის მთლიანობის აღდგენა ხდება სეროზულ შრეში კეტგუტის ზერელე და კუნთოვან შრეში ღრმა ნაკერის დადებით განაკვეთის ორივე მხარეზე, მათგან ღრმა ნაკერი – კუნთთან პირისპირ მიმტანი, ხოლო ზერელე – კუნთოვან შრეზე მეორე სართულის, სეროზული შრის ნაკერის ანალოგიურია.
ნაკერი იწყება ჭრილობის კიდიდან ≈1 სმ-ის დაცილებით, ნემსი გამოდის ჭრილობის კიდესთან (სურ. 1).
შემდეგ გადის საშვილოსნოს კედლის კუნთოვანი შრის მთელ სისქეში და გამოდის კუნთოვანი შრისა და ენდომეტრიუმის საზღვარზე (სურ. 2).
ანალოგიურად, ოღონდ უკუთანმიმდევრობით ედება ნაკერი ჭრილობის საპირისპირო მხარეზე (სურ. 3),
რის შემდეგ ძაფი იჭიმება. ღრმა ნაკერი უზრუნველყოფს კუნთოვანი შრეების მტკიცე შეჭიდებას, ხოლო ზერელე – ქმნის სეროზულ „მორგვს“.
პერიტონიზაცია ხორციელდება შემდეგნაირად: პირველი ნემსი გადის ერთ-ერთი მრგვალი იოგის ქვეშ (სურ. 4),
შემდეგ მონაცვლეობით შარდ-ბუშტ-საშვილოსნოს ნაოჭსა და საშვილოსნოს მფარავ ვისცერულ პერიტონიუმში (სურ. 5)
და ბოლოს – მეორე მრგვალი იოგის ქვეშ ჭრილობის დონეზე (სურ. 6).
აღნიშნული ნაკერის შეკვრის შემდეგ ხდება როგორც საშვილოსნოს სეროზული გარსის მთლიანობის აღდგენა და მისი ,,ერთ წერტილში” თავმოყრა, ისე ამავე არეში მრგვალი იოგების მოჭიმვა და დაფარვა (სურ. 7-8-9).
აღნიშნული მეთოდი საშუალებას გვაძლევს განვახორციელოთ ე.წ. ,,ორმაგი პერიტონიზაცია” შარდ-ბუშტ-საშვილოსნოს ნაოჭისა და მრგვალი იოგების ხარჯზე.
შემდგომში ადგილი აქვს პერიტონეუმის პარიესული ფურცლის მთლიანობის აღდგენას, აპონევროზის გაკერვას კეტგუტის განუწყვეტელი ნაკერით და კანის გაკერვას 3-4 აბრეშუმის კვანძოვანი ნაკერით.
ამრიგად:
1. წარმოებს ორმაგი პერიტონიზაცია და შესაბამისად ნაკერის ჰერმეტულობა უფრო საიმედოა. ჭრილობაში საკერი მასალის და კვანძების რაოდენობა დაყვანილია მინიმუმამდე. ნაკერის პირველადი შეხორცება სეპტიური გართულების ალბათობას ამცირებს.
2. საშვილოსნოს ვისცერული პერიტონიეუმის და შარდ-ბუშტ-საშვილოსნოს ნაოჭის ერთ წერტილში მოყვანა და ამავე დროს მასთან მრგვალი იოგების მოჭიმვა უზრუნველყოფს ჰემოსტაზს. რეფლექტორულად აძლიერებს საშვილოსნოს შეკუმშვას და მის ინვოლუციას, უზრუნველყოფს მის ფიზიოლოგიურ მდებარეობას ანტევერზიოში, რის შედეგადაც ლოქიების ევაკუაცია უფრო თავისუფალია და არ ვითარდება ლოქიომეტრა.
3. განმეორებითი ოპერაციების დროს მუცლის ღრუში შეხორცებითი პროცესი არ აღინიშნება და იოგების ანატომია (კერძოდ მრგვალი იოგების) შეცვლილი არ არის. ქრომირებული კეტგუტის გაწოვა ხდება საშუალოდ ორ-სამ კვირაში და ამ დროისათვის იოგები უბრუნდება თავის ანატომიურ ადგილს.
4. იმის გამო, რომ შემცირებულია შრეების მიხედვით ნაკერების რაოდენობა, შემცირებულია ოპერაციის ხანგრძლივობაც, ანუ შესაბამისად ნარკოზის ზემოქმედების ხანგრძლივობა, შესაბამისად ნაკლებია სისხლის დანაკარგი და სანარკოზე საშუალებების ზემოქმედება.
5. პოტენციური და კლინიკურად გამოხატული ინფექციის არსებობისას მოწოდებული საკეისრო კვეთების – დროებითი შემოფარგვლა (ე. გლადუნი, მ. მორიაკი, ზ. ჭილაძე-ტ. კუჭაიძე, ვ. პოკროვსკი), ექსტრაპერიტონული (ე. მოროზოვი, Latzko-Norton) ნაცვლად, მოწოდებული მეთოდი საშუალებას იძლევა ნაკლებ დროში მოხდეს ნაყოფის ამოყვანა, ხოლო ორმაგი პერიტონიზაციის გამო, წარმოებს ინფექციის პროფილაქტიკა და სრული ჰემოსტაზი.

ლიტერატურა

ნანახია: 7585 | შეფასებულია: 0 | რეიტინგი: [0.00]  



შეფასება

შესაფასებლად გაიარეთ ავტორიზაცია, ან დარეგისტრირდით


კომენტარები

კომენტარის დასამატებლად გაიარეთ ავტორიზაცია, ან დარეგისტრირდით



სახელი

პაროლი


2010 | მაისი–ივნისი | 16

2010 | მარტი–აპრილი | 15

2010 | იანვარი–თებერვალი | 14

2009 | ნოემბერი–დეკემბერი | 13

2009 | სექტემბერი–ოქტომბერი | 12

2009 | ივლისი–აგვისტო | 11

2009 | მაისი–ივნისი | 10

2009 | მარტი–აპრილი | 9

2009 | იანვარი–თებერვალი | 8

2008 | ნოემბერი–დეკემბერი | 7

2008 | სექტემბერი–ოქტომბერი | 6

2008 | ივლისი–აგვისტო | 5

2008 | მაისი–ივნისი | 4

2008 | მარტი–აპრილი | 3

2008 | იანვარი–თებერვალი | 2

2007 | ნოემბერი–დეკემბერი | 1


ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია

საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობის და სოციალური დაცვის სამინისტრო

თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი

ქართული google


დარეგისტრირებულია: 531

ამჟამად საიტზეა: 6

თქვენ ხართ სტუმარი No: 1268404


საიტის ავტორი: კობა კურტანიძე
© Copyright 2009-2017 MODERNPUBLISHING.GE
საიტზე არსებული მასალის გამოყენება ან გავრცელება, საიტის ადმინისტრაციის ნებართვის გარეშე, აკრძალულია.